اگر غمی تازه بر دلت سایه انداخته است، بگذار بدانی که سایه بی‌حضورِ نور معنا نمی‌یابد؛ و من در سکوت ، همان روشنایِ آرام و ماندگارت خواهم شد... جهان هرقدر بی‌قرار و لغزان باشد، وفاداری می‌تواند با وقاری نجیب بایستد؛ چون درختی که طوفان را می‌شناسد، خم می‌شود، اما ریشه از خاک برنمی‌کَند :) . نه بیم از رفتن در من است ُ نه ترحمی برای ماندن...باتو از سرِ انتخاب می‌مانم، و انتخابی که از ژرفای دل برآید، شریف‌ترین عهد است. پس اگر شبی دراز شد و سکوت سنگین‌تر از همیشه بر شانه‌هایت نشست، به یاد آور که نامت در قلمرو دلِ من، به جای جوهرِ عادت، با مرکّبِ یقین نوشته شده است و تا وقتی این دل در سینه‌ام می‌تپد، در جهانِ من هرگز تنها نخواهی بود، عزیزدلم.